การรับเงินชดเชยการออกจากงาน: ผู้มีสิทธิ์ วิธีคำนวณ กำหนดจ่าย และเมื่อบริษัทไม่จ่าย
ถ้าคุณทำงานมา 1 ปีขึ้นไป และสัปดาห์ละ 15 ชั่วโมงขึ้นไป คุณมีสิทธิ์ได้รับเงินชดเชยการออกจากงาน งานพาร์ตไทม์และสถานประกอบการที่มีลูกจ้างน้อยกว่า 5 คนก็เช่นเดียวกัน สรุปวิธีคำนวณ กำหนดจ่าย และสิ่งที่ควรทำเมื่อไม่ได้รับเงินไว้ที่นี่
เงินชดเชยการออกจากงาน (퇴직금) คือเงินที่บริษัทจ่ายให้เมื่อคุณลาออกหรือออกจากงาน ถ้ามีคุณสมบัติครบ ชาวต่างชาติ คนทำงานพาร์ตไทม์ และพนักงานร้านเล็ก ๆ ก็ได้รับได้
ใครมีสิทธิ์ได้รับ
- ทำงานกับบริษัทเดียวกันต่อเนื่อง 1 ปีขึ้นไป
- เมื่อเฉลี่ยในช่วง 4 สัปดาห์ ชั่วโมงทำงานตามที่ตกลงไว้ (소정근로시간) ต่อสัปดาห์มีตั้งแต่ 15 ชั่วโมงขึ้นไป
- ถ้าครบทั้งสองเงื่อนไข สถานประกอบการที่มีลูกจ้างน้อยกว่า 5 คนและงานพาร์ตไทม์ก็มีสิทธิ์ (มาตรา 4 ของกฎหมายคุ้มครองสิทธิประโยชน์เมื่อออกจากงานของลูกจ้าง (근로자퇴직급여 보장법))
- ไม่ว่าจะมีสัญชาติหรือสถานะการพำนักแบบใด ถ้าเป็นลูกจ้างก็ใช้กฎเดียวกัน
จะได้รับเท่าไร
เงินชดเชยการออกจากงานคือค่าจ้างเฉลี่ยอย่างน้อย 30 วันต่ออายุงานทุก 1 ปี (มาตรา 8) ค่าจ้างเฉลี่ยคือค่าจ้างทั้งหมดที่ได้รับในช่วง 3 เดือนก่อนออกจากงาน หารด้วยจำนวนวันทั้งหมดในช่วงนั้น (มาตรา 2 ของกฎหมายมาตรฐานแรงงาน (근로기준법))
- 1
ตรวจสอบค่าจ้างทั้งหมด
รวมค่าจ้างทั้งหมดที่ได้รับในช่วง 3 เดือนก่อนออกจากงาน ดูได้จากสลิปเงินเดือน
- 2
คำนวณค่าจ้างเฉลี่ย
นำค่าจ้างทั้งหมดหารด้วยจำนวนวันทั้งหมดใน 3 เดือนนั้น (นับตามปฏิทิน รวมวันหยุดด้วย)
- 3
คำนวณเงินชดเชยการออกจากงาน
โดยทั่วไปคำนวณจาก ค่าจ้างเฉลี่ย × 30 วัน × (จำนวนวันที่ทำงาน ÷ 365)
| ตัวอย่าง | จำนวนเงิน |
|---|---|
| ค่าจ้างทั้งหมดในช่วง 3 เดือนก่อนออกจากงาน | 9 ล้านวอน |
| จำนวนวันทั้งหมดใน 3 เดือน | 92 วัน |
| ค่าจ้างเฉลี่ย (9 ล้านวอน ÷ 92 วัน) | ประมาณ 97,826 วอน |
| กรณีทำงาน 2 ปี (97,826 วอน × 30 วัน × 2) | ประมาณ 5.87 ล้านวอน |
ต้องจ่ายภายในเมื่อไร
- ต้องจ่ายภายใน 14 วันหลังออกจากงาน (มาตรา 9) ถ้าลูกจ้างและบริษัทตกลงกัน สามารถขยายกำหนดเวลาได้
- ถ้าหลังจากนั้นยังไม่จ่าย จะมีดอกเบี้ยผิดนัดร้อยละ 20 ต่อปีเพิ่มเข้ามาในส่วนที่ยังไม่ได้จ่าย (มาตรา 37 ของกฎหมายมาตรฐานแรงงาน)
- สิทธิ์เรียกร้องเงินชดเชยการออกจากงานจะหมดไปเมื่อผ่านไป 3 ปี อย่าเรียกร้องช้าเกินไป
แรงงาน E-9 และ H-2: ความเกี่ยวข้องกับประกันเงินชดเชยเมื่อเดินทางออกนอกประเทศ
นายจ้างที่จ้างแรงงาน E-9 และ H-2 ต้องทำประกันเงินชดเชยเมื่อเดินทางออกนอกประเทศ (출국만기보험) เพื่อใช้จ่ายเงินชดเชยการออกจากงาน (มาตรา 13 ของกฎหมายว่าด้วยการจ้างงานแรงงานต่างชาติ (외국인근로자의 고용 등에 관한 법률)) ถ้าเงินประกันที่ได้รับน้อยกว่าเงินชดเชยการออกจากงานตามที่กฎหมายกำหนด นายจ้างต้องจ่ายส่วนต่างให้
ดูว่าจะได้รับเงินประกันเงินชดเชยเมื่อเดินทางออกนอกประเทศเมื่อไรและอย่างไร ได้ในบทความ 'เงินชดเชยการออกจากงานและประกันเงินชดเชยเมื่อเดินทางออกนอกประเทศ ตรวจสอบก่อนออกจากเกาหลี'
ถ้าไม่ได้รับเงินชดเชยการออกจากงาน
- 1
รวบรวมเอกสาร
รวบรวมสัญญาจ้างงาน สลิปเงินเดือน รายการเงินเข้าบัญชีธนาคาร และเอกสารที่แสดงวันเริ่มงานและวันทำงานวันสุดท้าย
- 2
ขอจากบริษัท
ขอเงินชดเชยการออกจากงานด้วยวิธีที่มีหลักฐาน เช่น ส่งข้อความ
- 3
ขอคำปรึกษา
ขอคำปรึกษาได้ที่ศูนย์ให้คำปรึกษาลูกค้าของกระทรวงการจ้างงานและแรงงาน 1350 แรงงานต่างชาติขอคำปรึกษาได้หลายภาษาที่ศูนย์ให้คำปรึกษาแรงงานต่างชาติ (외국인력상담센터) 1577-0071
- 4
ยื่นคำร้องเรียน
ไปที่สำนักงานแรงงานส่วนภูมิภาค (지방고용노동청 หรือ 지청) ที่ดูแลพื้นที่ของสถานที่ทำงาน หรือยื่นคำร้องเรียน (진정) ทางออนไลน์ที่พอร์ทัลแรงงานของกระทรวงการจ้างงานและแรงงาน (labor.moel.go.kr)
- 5
ตรวจสอบเงินจ่ายแทน
ถ้าบริษัทไม่จ่าย ให้ขอหนังสือรับรองค่าจ้างค้างจ่ายจากสำนักงานแรงงาน แล้วยื่นขอเงินจ่ายแทน (대지급금) ที่สำนักงานบริการค่าทดแทนและสวัสดิการแรงงานเกาหลี (COMWEL, 근로복지공단) ได้ เงินจ่ายแทนแบบย่อ (간이대지급금) ส่วนเงินชดเชยการออกจากงานได้สูงสุด 7 ล้านวอน (รวมกับส่วนค่าจ้างแล้วสูงสุด 10 ล้านวอน) มีกำหนดเวลายื่นขอ จึงควรตรวจสอบกับ COMWEL ทันทีเมื่อได้รับหนังสือรับรอง
